Sturen

Terwijl de ene helft van het taalkoespottersduo zich te buiten gaat aan zon, blauwe lucht en zangprestaties, is de andere helft teruggekeerd naar het tranendal België. Mijn reis naar de Heimat werd begeleid door een kempisch accent dat vlak bij me zat op de TGV. Ik ga hier geen tirade beginnen over mijn gevoelens bij dat kempische accent en al zeker niet over hoe lelijk en dom ik het vind. Op taalkoeien hang ik immers de tolerante uit. Ik schrijf echter een taalkoe over een zinsconstructie die ook niet-kempenaars in de mond nemen:

“ik heb hem gestuurd maar hij heeft nog niet teruggestuurd” (kempisch: kèmemgestuuuuurtmoawaènognitruggestuuuuurt)

Het gaat over de zin met “sturen” die geen lijdend voorwerp bevat.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s