De Brugse ‘r’

Een tijdje geleden stuurde Wim Govaert me de volgende taalobservatie. Deze keer geen syntactische taalkoe, zelfs geen morfologische taalkoe, maar een fonetische taalkoe!

Al jaren vraag ik me af waarom de Brugse neefjes van mijn vrouw zo’n vreemde uitspraak van de R hebben; het lijkt soms echt een spraakgebrek, waarvan je als luisteraar spontaan de kramp in je tong krijgt. Ik dacht dat het gewoon een familietrekje was. Maar onlangs was ik bij een klant. Die dame sprak echt heel mooi Nederlands, vrijwel accentloos. Maar aan haar r hoorde ik meteen waar ze vandaan kwam: het Venetië van het noorden! Maar … ze was niet verwant aan de neefjes van mijn eega! Vreemd.

De Brugse R is volgens mij gewoon een huich-r die met héél weinig frictie wordt uitgesproken. Dit itt de franse r.

Die neefjes blijken dan toch geen spraakgebrek te hebben. Maar een logopedist kunnen ze wél gebruiken …

Het West-Vlaamse regiolect is er een van vele wonderlijke klanken. Persoonlijk heb ik nog niet veel elementen uit Brugge kunnen observeren, maar wat ik me zo voor de geest haal is dat ze in West-Vlaanderen een heel korte tongpunt-r gebruiken. Vergelijk het met “Be.d.uhe” (de eerste ‘e’ heeeeeel kort, de ‘h’ is de West-Vlaamse ‘g’). Zoiets heet een “flap”, en komt ook voor in het Amerikaans uitgesproken “butter” (budar).

Do correct me if I’m wrong…

Een gedachte over “De Brugse ‘r’

  1. In de jaren vijftig al vertelde een vriendinnetje dat ze de ‘r’ had leren zeggen met de oefening “dedol dedie” totdat het vanzelf “drol drie” was geworden: de ‘d’ als ‘één-rols-r’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s