Taalkoespotters spotten ook wel eens woorden die wij als neologismen ervaren en vandaag is dat het misschien toch niet zo geweldige buurtsuper. In het kader van de dag van de klant kreeg ik vandaag bij het winkelen bij onze Delhaize een tijdschriftje cadeau waar het woord buurtsuper irritant vaak aanwezig was. Daar ben ik toch eerst over gestruikeld. Een superbuurt, dat spreekt voor zich, maar een buurtsuper? Toch een beetje een rare afkorting voor buurtsupermarkt, dat op zich al een raar woord is. De meeste supermarkten bevinden zich toch altijd bij iemand in de buurt? Dan zeg ik liever Bij ons in den Delhaize.
(Trouwens, deze samenstelling zal wel vooral raar klinken omdat het lijkt dat een substantief hier een adjectief bepaalt, wat toch vrij zeldzaam is.)
Maar goed, wie ben ik om de opmars van zo’n neologisme tegen te houden, dacht ik in al mijn bescheidenheid, het woord ondertussen in Google intikkend. En wat blijkt, buurtsuper krijgt massaal veel hits, vooral op Nederlandse pagina’s.
Dus vraag ik me af: kunnen onze Noorderburen ook super als zelfstandig naamwoord gebruiken in de betekenis van supermarkt? Want dat zou dan wel weer een interessante evolutie zijn.
Recente commentaren