Onlangs kwam ik mijn Nederlandse overbuurvrouw met haar dochter tegen in Leuven. Ze hadden allebei een dagje vrij, dus gingen ze lekker stadten. Dat woord had ik nog nooit gehoord. Wat het precies inhoudt, weet ik eigenlijk ook niet: winkelen, terrasje doen, monumenten bezoeken, wandelen in de stad…? Net zoals signaal, een woord dat een brede lading dekken kan!
Taalkoeien: taalblog over taalvariatie en taaleigenaardigheden
smelten nog steeds in de mond – tolerant taalblog over taalvariatie
Keuze uit de posts van mijn favoriete taalblogs
- Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.
Recente commentaren
 | figlia op Kebappen |
 | Riet op Woordsoort |
 | marjolijn Valster op Vaatafwasmachine |
 | minnekeer rejan op De griekse agenda |
| minnekeer rejan op De griekse agenda |
 | Jess op Langs en naast |
 | Gert op Onder of beneden? |
 | Wendy op De bom! |
 | GroesbeekMC op Vaatafwasmachine |
 | joanvoorbij op Stadten |
Stadten, vind ik leuk!! Vast omwille van de dt.
Veel leuker dan dorpen.
In dezelfde lijn vind ik “sexen” ongelooooflijk ergerlijk (het woord, tenminste). Naar het schijnt staat het ondertussen zelfs in officiële woordenlijsten – naast “computeren”.
Nog in de ergernis top vijf: “ik wordt daat helemaal paranoia van”.
Tenzij we er ook een werkwoord van maken: “paranoiaen”?
of: examenen (examens afleggen), commenten (comments nalaten op een blog), treinen (met de trein gaan), sporen (per spoor gaan)… het is productief!!!!
Mooier nog dan het “verwerkwoorden” van dit zelfstandige naamwoord vind ik dat je het met een “t” uitspreekt. Want waarom zeg je /statten/ (en schrijf je “stadten”)? Waarom is het niet “stadden”, of “steden”? Dat lijkt me ook een taalkoe, niet?
Het lijkt erop dat het woord “stad”, dat onderliggend een /d/ heeft, door eindverstemlozing een /t/ krijgt, en daarna pas tot werkwoord gemaakt wordt. Misschien omdat het “normale meervoud” niet beschikbaar is, plak je dan /en/ achter de oppervlaktevorm.
Als je een soortgelijk werkwoord van het zelfstandig naamwoord “bed” zou maken, zou dat dan “bedden” worden of “bedten”? (“He ja, laten we samen bedden!”).
[...] Stadten. Raar woord, raar iets. Je doet het als je je verveelt. Beetje rondstruinen, winkeltje in, winkeltje uit. Ergens een drankje drinken en dan weer verder, andere winkeltjes in en uit. Paar dingetjes passen, niets past. Nog meer dingetjes passen die ook allemaal niet blijken te passen. Omdat je niet met lege handen wilt thuiskomen koop je voor € 7,95 een bundel sokken, die je de hele zomer niet aankunt en waarvan je het bestaan in oktober alweer bent vergeten. [...]
Nou, ik kom dus van beterspellen.nl, het is dus statten.
Het werkwoord “statten” betekent winkelen in de stad. Het is een uitzonderlijk geval. De D is in het werkwoord helemaal verdwenen: ik stat, hij stat, ik statte en ik heb gestat.
het woord schrijf je anders het is niet stadten maar stadtten met dubbel t hebben jullie daar weleens van gehoord? joan13