Ik steek nog in

Naar aanleiding van Base zijn, ik ben mijn auto en ik rinkel viel me het volgende dialoogje op:

- Het gaat niet meer. Steek ik nog in?

* Nee ik heb je uitgetrokken.

(in een situatie waarin plots de verbinding met het internet niet meer werkte, aangezien iemand anders de kabel uitgetrokken had)

Dat noemt men metonymie (taalprof help me, is het metonymie of metafoor?), en het is verdomd handig. stel je voor dat je had moeten zeggen "heb je de kabel van het internet van mijn computer uit getrokken?" Bezuinigen, ook in de taal! 

Limburgia

Esther heeft er een weekendje Limburg op zitten, en op weg naar het Brabantse vertelde ze me dat ze weer enkele limburgvoorzetsels had gehoord. Om haar een klein beetje voor te zijn, post ik er hier alvast eentje:

"… en haar mama moest dan op gaan!"

Of vertaald: "haar mama moest dan gaan naar waar 'zij' ook was" of algemener "haar mama moest naar de bestemming gaan".

PS: Ben nou allemaal lief voor de Dalai Lama! 

Gezegd

Een tijd geleden ging het ongeveer over het verschil tussen adjectieven en voltooide deelwoorden. Zoals bekend is dat een vage klasse. Maar eergisteren, tijdens de Gordimer Lecture, hoorde ik de rector van KULeuven het volgende zeggen:

"het moet gezegd dat Gordamer…"

'Gezegd' zou gevolgd worden door 'worden', maar dat gebeurt hier niet. Doordat 'worden' verzwegen is, lijkt 'gezegd' hier sterk op een adjectief. En zo sluipen van die 'overgangswoorden' in de taal.

Ben eens

Gisteren ben ik met enkele partners in crime uit eten geweest, en aangezien het partners in crime zijn, werd er heftig op elkaars taalgebruik gelet. In elk geval toch eventjes… En juist in dat moment sprak N. 

"Ben nou eens lief voor mekaar"

Tussen haakjes, N. is een limburger, net zoals mij, maaaar, van de andere kant van de grens. (Nederland dus) Toen ik hem attent maakte op zijn vreemde imperatiefvorm sprak hij opnieuw terecht: wij zijn al veel verder geevolueerd… Je kan hem natuurlijk ergens geen ongelijk geven. 

Rode en groene volgorde

Werkwoordsgroepen op het einde van zinnen krijgen kleurtjes. Rood betekent eerst de persoonsvorm, dan het voltooid deelwoord. Groen is andersom: eerst het voltooid deelwoord, dan de persoonsvorm.

Een interessant artikel vind je op de website van Evi Caussé. Het is leuk om te zien hoe die volgordes eigenlijk helemaal door elkaar worden gebruikt.

Een voorbeeldje vond ik op vrtnieuws.net:

Cariat zou gesjoemeld hebben

PS-schepen Lucien Cariat is vorige week aangehouden omdat hij zou hebben gesjoemeld als voorzitter van een intercommunale.

Wat is de 'normaalste' volgorde?